Geschiedenis van landschapsontwerp

Nou, hier zijn we dan, bij het hoofdartikel, waar we eindeloos over kunnen schrijven. Landschapsontwerp... Voor velen is deze uitdrukking nog steeds een mysterie, een verzameling letters. Laten we daarom wat licht op dit concept werpen en, indien mogelijk, uitleggen wat landschapsontwerp is, wat de geschiedenis ervan is en wat de belangrijkste termen zijn.

Belangrijkste termen van landschapsontwerp

Landschapsontwerp - ontwerp van open ruimtes, is de kunst om een harmonieuze omgeving voor mensen te creëren, door gebruik te maken van landschapscomponenten zoals: reliëf, groene ruimtes, water, bloemen, kleur, evenals kunstmatige componenten: parkstructuren (vijvers, bruggen) en kleine architectonische vormen (kleine architectonische vormen).

Landschap is een woord uit de Duitse taal en betekent de naam van een natuurlijk-territoriaal complex, dat wil zeggen de verschijningsvorm van een gebied (bos, stad). In het Frans is "landschap" het daadwerkelijke uitzicht op een gebied.

Doelstellingen van landschapsontwerp:

functionele en ruimtelijke organisatie van de menselijke leefomgeving in de open lucht.
Transformatie van landschappen op basis van de bescherming van hun natuurlijke kenmerken.
Esthetiek van gedetailleerde omgevingsverbetering.

Op basis van de voorwaarden en doelstellingen kunnen we dus zien dat het bij landschapsontwerp niet gaat om het vernietigen van wat de natuur heeft gecreëerd, maar om het te benadrukken en aan te vullen! De missie van een landschapsontwerper is om geen kwaad te doen!

U kunt bij ons een tuinontwerp bestellen via telefoonnummer +31644218021. Wij bieden kortingen tot 50% op tuinontwerp!

Geschiedenis van landschapsontwerp

Landschapsontwerp heeft in de loop der jaren verbazingwekkende transformaties ondergaan. We zullen de geschiedenis ervan als volgt bekijken:

landschapsontwerp van Egypte
Landschapsontwerp van Perzië en India
landschapsontwerp van Griekenland en Rome
landschapsontwerp in de middeleeuwen
landschapsontwerp van China en Japan
Italiaanse renaissance- en baroklandschapsontwerp
landschapsontwerp van Frankrijk
landschapsontwerp van Engeland
landschapsontwerp vandaag

Laten we onze excursie in de geschiedenis beginnen met de Oudheid en de voorwaarden voor het ontstaan van landschapsontwerp.

"Heilige gebieden" - het eerste cultuurlandschap, dit waren bijzonder mooie natuurgebieden, waar de eredienst van godheden plaatsvond, ze werden beschermd en in onaantastbare vorm bewaard. Echo's van dergelijke overtuigingen zijn tot in onze tijd terug te vinden. Zo vereert het Shintoïsme in Japan nog steeds stenen, meren, watervallen en individuele bomen. In de warme landen van Azië en Afrika werden water en planten steeds belangrijker en werden ze een soort symbool van luxe en macht.

Droomt van het creëren van een tuin van Eden. Al eeuwenlang proberen mensen in verschillende landen iets te creëren dat lijkt op de Hof van Eden: een prachtige, vredige en ordelijke plek die contrasteert met de wilde en donkere chaos daarbuiten. Voor de mensen uit de Oudheid waren de woorden "tuin" en "stad" gelijkwaardig en betekenden ze in de eerste plaats een ruimte die aan alle kanten omsloten was: het Paradijs. Hoe de Hof van Eden er ook uitziet, hij moet alle kenmerken van het paradijs hebben: groene bomen, zangvogels, geurige bloemen.

Landschapsontwerp van Egypte

In het 4e millennium voor Christus was de hoofdstad Thebe beroemd om haar tuinen. Grote gebieden, zowel privé als openbaar, werden bestemd voor tuinen. Farao Toetmosis IV bracht van zijn veldtocht in Palestina een verzameling zeldzame planten mee en gaf opdracht om een bas-reliëf te maken met een afbeelding ervan, als bewijs van de oude botanische tuin. Tijdens de regering van Cleopatra (1e eeuw v.Chr.) raakte Egypte geïnteresseerd in de rozenteelt. De roze banketten van Cleopatra werden later geërfd door nobele Romeinen. Ze betaalden met goud voor de bloemen, die in hele schepen werden geëxporteerd. De eerste voorbeelden van regelmatige tuinarchitectuur dateren uit het oude Egypte. De Egyptenaren hielden van de rechte lijnen die hun tuinen kenmerkten. Ze werden door schaduwrijke paden met bomen en rekjes met druiven verdeeld in vierkanten en rechthoeken. In de tuinen legden ze vierkante of rechthoekige vijvers aan waarin waterlelies bloeiden en waarin vaak krokodillen of slangen werden gefokt. De planten werden in gelijke rijen geplant, gerangschikt op hoogte: de hoogste planten dichter bij het hek, de laagste planten meer in het midden. We kunnen dus gerust stellen dat het de Egyptenaren waren die de standaardstijl voor tuinontwerp hebben uitgevonden.

Landschapsontwerp van Perzië en India

In Perzië werd de shahar-baharg (chor-bah) ontwerpstijl ontwikkeld, wat 'vier tuinen' betekent. Dit is een strikt geometrische planning van een tuin achter hoge muren. De tuin is door 4 kanalen verdeeld in 4 vierkanten, die op hun beurt door paden in nog eens 4 vierkanten verdeeld zijn. De steegjes zijn geplaveid met tegels, kruisen elkaar in een rechte hoek en de ruimte ertussen is gevuld met dichte boombeplanting, vijvers en bloemen. De plaatsing van de planten wekte de indruk van natuurlijke eenvoud en veel planten hadden bovendien een symbolische betekenis. In het midden van de tuin, op de kruising van de hoofdpaden, werden vaak prieeltjes of paviljoens gebouwd.

Landschapsontwerp van Griekenland en Rome

De oude Grieken hadden weinig vruchtbare grond, dus hun tuinen bestonden uit moestuinen of wijngaarden. Alleen de allerrijksten hadden boomgaarden buiten de stad. Steden werden in bergachtige gebieden gebouwd ter bescherming tegen vijanden. Bij de huizen werden tuinen aangelegd en ze hadden een uitsluitend terrasvormig karakter. De Griekse benadering van landschapsontwerp wordt gekenmerkt door het streven naar harmonie en maximale integratie met het omringende landschap. Na de Grieks-Perzische oorlogen kwamen ze naar de receptie van landschapsontwerp van perzien en egyptanian, waarin ze een vrije compositieoplossing introduceerden: bomen creëerden vrije composities, veel fonteinen. In de bloeitijd van de Griekse steden werden er gymzalen gebouwd: een plek in een dicht park onder de open hemel, aan een steegje, met veel bankjes, kleine sportvelden, veel standbeelden en bustes van filosofen en wetenschappers. De Romeinen gaven daarentegen de voorkeur aan een regelmatige aanleg van villa's en tuinen. De tuin in de suburbane villa's was verdeeld in 3 delen: een decoratieve tuin, een boomgaard en een moestuin. De decoratieve tuin bestond uit: een gedeelte om te wandelen, om te voet te wandelen en een parkgedeelte. In Romeinse parken werden dieren en vogels gefokt en tam gemaakt.

Landschapsontwerp in de middeleeuwen

Het slavenstelsel wordt vervangen door het feodalisme. Er ontstaat een nieuw type stedelijke ontwikkeling: vestingsteden, die omgeven zijn door sterke verdedigingswerken. In deze tijd ontstonden er drie soorten tuinen: kloostertuinen, openbare tuinen en kasteeltuinen.

De kloostertuin werd de basis voor het middeleeuwse landschapsontwerp. Kloosters waren in die tijd het centrum van wetenschap en kunst. Zij probeerden anderen te laten zien hoe een ideale tuin eruit zou moeten zien. In 1237 hadden de Franciscanen volgens hun charter geen recht op landbezit, met uitzondering van een stuk land vlak bij het klooster. Dit stuk land mocht alleen worden gebruikt voor een decoratieve "vertograt" - het Paradijs, de binnenplaats van het Paradijs. In de binnenplaats bevond zich de kloostertuin, die diende als plek voor meditatie en gebed. De binnenplaats was rechthoekig van vorm en werd door twee paden in tweeën gedeeld. Op de kruising bevond zich een waterput. Er groeiden enkele planten, voornamelijk aromatische en medicinale planten. Er waren altijd bloemen en fruitbomen. De kloostertuin was omgeven door hoge muren ter bescherming tegen de zonde van de mens en was de belichaming van het paradijs. Het werd vaak het "Paradijshof" of "de tuin van de Moeder Gods" genoemd. In zulke tuinen verschijnt voor het eerst een labyrint van gesnoeide struiken, dat symbool staat voor de omzwervingen van de menselijke ziel op het pad naar de kennis van God. Ook werden er vaak functionele tuinen aangelegd, zoals een apothekerstuin, een moestuin en een boomgaard.

Openbare tuinen. Er was geen ruimte gereserveerd voor landschapsarchitectuur; het gehele landschapsontwerp beperkte zich tot het versieren van ramen, balkons en potplanten met bloemen. Openbare tuinen bestonden aan het begin van de 10e en 11e eeuw. In Frankrijk en Spanje was zo'n tuin een belangrijk onderdeel van het leven van de adel. Stadsparken en -tuinen waren omheind en bedoeld voor vermaak en jacht.

Kasteeltuinen. In de 8e en 9e eeuw. Bij de residentie van de Karolingische dynastie bevonden zich verschillende tuinen. In de loop der eeuwen zijn deze tuinen uitgegroeid tot beroemde parken: Prado (Madrid), Saint-Germain-des-Prés (Parijs). In de kastelen van feodale heren bevonden zich ook kleine tuinen, die onder streng toezicht van de maîtresse stonden. Er groeiden vooral eiken en lindebomen, en er waren veel medicinale en giftige planten. Een bijzondere plaats werd ingenomen door de roos, die de kruisvaarders uit het Oosten meebrachten. De opzet van dergelijke tuinen was gelijk aan die van de kloostertuinen: regelmatig, met een omheining en vijvers. Rozentuinen verschenen hier voor het eerst. In de late middeleeuwen werden de tuinen omgevormd tot hoftuinen - "liefdestuinen" bij paleizen, die dienden als ontmoetingsplek en als ontspanningsruimte om te ontsnappen aan het drukke hofleven. De opzet blijft hetzelfde, elk huidgebied heeft zijn eigen thema: een fontein, een weide, een bloemenperk, er is bijna altijd een labyrint.

Landschapsontwerp van China en Japan

De Chinese tuinbouwcultuur heeft een geschiedenis van 3000 jaar. Door de geografische ligging was deze cultuur geïsoleerd van de Europeanen en de ontwikkeling van het Chinese landschapsontwerp werd beïnvloed door:

Oosterse filosofische stromingen, nationale tradities en geografische omstandigheden. De leringen van de belangrijkste denkers uit het Oosten - Confucius en Lao Tzu - predikten liefde voor de natuur en rust. Het belangrijkste in Chinees landschapsontwerp is het vermogen om in de kleinste dingen iets groots te zien en erover te praten. Er zijn in de geschiedenis nooit twee identieke tuinen aangelegd! Er zijn twee scholen van tuinbouwkunst in China: de zuidelijke en de noordelijke. Op de zuidelijke school zijn de tuinen enorm groot, terwijl op de noordelijke school kleine tuinen worden aangelegd. Het is een miniatuurtuin, maar er zijn ook paviljoens, bruggen en meren. Landschappen uit eigen land en schilderijen van kunstenaars dienden als voorbeeld bij de planning; alle kunstmatig gecreëerde reliëfs waren kopieën van de natuur.

Japanse tuinen. De eerste tuinen waren zeer decoratief, vergelijkbaar met parken, en waren bedoeld voor feesten, concerten en amusement. Vervolgens verschenen ze in de buurt van boeddhistische tempels. Het belangrijkste kenmerk was een stuwmeer met een gladde, chimere kustlijn, die was omzoomd met grote stenen. Soorten tuinen: heuveltuinen, abstracte filosofische tuinen, landschapstuinen, vlakke tuinen en theeceremonietuinen. Bijzondere kenmerken van het Japanse landschapsontwerp: het idee van de tuin is om een abstract beeld van de natuur in miniatuur te creëren, alle elementen van de tuin zijn tot in detail doordacht, moeten een filosofische stemming creëren, de belangrijkste details zijn landschapsstijl: glad bochtige paden, gebochelde bruggen, rotsachtige lantaarns, prieeltjes.

Italiaanse renaissance- en baroklandschapsontwerp

De tuinen waren met grote pracht en weelde aangelegd; de aanleg ervan kostte in die tijd evenveel als de bouw van een villa. In het begin (midden 15e-16e eeuw) waren de tuinen klein en bestonden ze uit aparte groene ruimtes. Deze ruimtes waren bedoeld voor ontspanning, vermaak en communicatie en waren kostbaar versierd met sculpturen, vazen en potten met bloemen en vormsnoei. De groene kamers waren geplaveid met steen en verbonden door korte steegjes en doorgangen; ze vormden een direct verlengstuk van het paleis. De tuinen waren verdeeld in vele terrassen (3-9), uit steen gehouwen of verstevigd met keermuren, de onderlinge verschillen waren groot (tot 16 m). Elk terras werd begrensd door borstweringen en balustrades, die versierd waren met bloemen en beelden. De belangrijkste elementen zijn terrassen, een groot aantal standbeelden en allerlei waterpartijen: fonteinen, watervallen, waterspelen, waterorgels en planten, meestal groenblijvend.

Het landschapsontwerp van de Italiaanse barok is rijk aan verschillende mechanismen: draaiende beelden, mechanische dieren, kassen met exotische planten en menagerieën. Ook ontstonden er tuintheaters, die bestonden uit een halfronde wand met nissen voor beelden. De tuinen van de Meddici, de villa Lante en D'este zijn tot op de dag van vandaag bewaard gebleven.

Landschapsontwerp van Frankrijk

Landschapsarchitectuur was een van de favoriete sporten van koningen over de hele wereld. Europese landen streden daarom niet alleen op het toneel van militaire operaties, maar ook bij de creatie van weelderige en luxueuze paleizen en parken. Landschapsontwerp werd een soort evaluatie van het veelzijdige leven aan het koninklijk hof: diplomatieke recepties, allerlei feestdagen, parades, maskerades, carnaval en spectaculaire optredens. Dus vanaf het begin van de 17e-18e eeuw. De duurste locaties voor dergelijke optredens zijn de reguliere parken van koninklijke residenties. Zo ontstond een nieuwe stijl: het Franse classicisme, gekenmerkt door grandeur en rijkdom. De tuinen zijn zeer groot qua oppervlakte, ceremonieel en officieel. Er zijn systemen van brede, lange paden ontworpen, waarbij de centrale pad de symmetrieas vormt. Het paleis vormde het middelpunt van een radiale indeling en verbond alle andere ruimtes door steegjes die in alle richtingen uiteenliepen. Parterres treden op de voorgrond - grote rechthoekige oppervlakken, bestaande uit gazon, kanalen of bloemen. Ook verschenen er grote oppervlakken: bosquets (een dichtbeplante kamer met bomen) en kenkoks (een geometrisch gevormd gebied met planten die in een dambordpatroon zijn geplant). groot aantal bijgesneden vormen.

Landschapsontwerp van Engeland

De Engelse tuin wordt geassocieerd met het idee van antifeodale vrijheid; fonteinen, tuingeometrie en vormsnoei werden gezien als een aanfluiting van de natuur; de stijlmoeheid zette zich in... Gewone tuinen lijken saai, hun pracht is overweldigend en doet geen gelegenheid tot ontspanning bieden. De landschapsarchitectuurstijl werd uiteindelijk in Engeland ontwikkeld. Landschapsschilderijen van veel kunstenaars uit die tijd werden gebruikt als plannen voor toekomstige tuinen. De transformatie van de natuur in de landschapsstijl was minder heftig en opvallend, maar alles wat overbodig was en de schilderachtigheid van het landschap verstoorde, werd meedogenloos verwijderd en op plaatsen die niet mooi genoeg waren, werden planten geplant. Kenmerken van het landschapsontwerp in Engeland: geen solide omheining, geen fonteinen, water was alleen in een natuurlijke stijl, de tuin werd dynamisch - elke nieuwe stap opende een nieuw landschap, melancholie zweefde in de tuin, wat tot reflectie leidde, veel symbolische elementen en kleine architectonische vormen.

Landschapsontwerp vandaag

In de 21e eeuw speelt landschapsontwerp een grote rol in het leven van iedereen, zelfs als men er zelf niets van weet. Alles wat ons op straat omringt, is al de omgeving en heeft zijn eigen landschap en zijn eigen betekenis. Dankzij het groen worden sanitaire en hygiënische omstandigheden voor een normaal menselijk bestaan gecreëerd, er ontstaat een speciaal microklimaat, dankzij planten wordt de hoeveelheid stof, lawaai, giftige gassen en zonnestraling verminderd, worden infraroodstralen weerkaatst, ze beschermen ons tegen de broeikas beïnvloeden en ioniseren de lucht.

Welke stijlen zijn nu gangbaar? Er zijn veel verschillende stijlen, van minimalisme (een gazon en een paar struiken, zoals inwoners van noordelijke landen graag in hun tuinen zien) tot weelderige tuinen in romantiek en barokstijl. Mogelijke tuinstijlen: Marokkaans, hightech, minimalisme, classicisme, barok, Japans, Egyptisch, Mexicaans, modern, boho, Grieks, Spaans, Engels, Romeins, miniatuur, landelijk, gotisch, wild en elke stijl heeft zijn eigen verschillen. Maar het belangrijkste is dat er maar twee richtingen zijn in de planning: het landschap en het reguliere, en soms eclecticisme.

Zoals reeds vermeld, combineert landschapsontwerp tuinaanleg en verbetering van het grondgebied, evenals creativiteit en innovatie van ideeën, frisse gedachten, het vermogen om ruimtelijk te zien, kennis van de regels van plantenschikking en allelopathie. Een professionele tuinontwerper moet over al deze kwaliteiten beschikken. Alleen zo kan hij een werkelijk prachtige en unieke tuin creëren. Alleen door rekening te houden met de kenmerken van elke plantensoort en de visuele kenmerken van het gebied, wordt het mogelijk om het juiste landschapsontwerp te creëren, een ontwerp dat het hele jaar door bekoort met veranderende kleuren van het blad of bloeiende knoppen.

Kost voor landschapsontwerp is vanaf 250€ voor tuin tot 100m².